Heupdysplasie is een van de aandoeningen waarop bij pasgeborenen het vaakst wordt gescreend, en daar zijn goede redenen voor. Als de aandoening in een vroeg stadium wordt ontdekt, ontwikkelen de meeste baby’s gezonde heupen zonder complicaties op de lange termijn. Blijft de aandoening echter onopgemerkt, kan dit later in het leven leiden tot pijn, mobiliteitsproblemen of gewrichtsklachten.
In deze gids wordt uitgelegd wat heupdysplasie is, hoe vaak het voorkomt, op welke symptomen u bij baby’s moet letten, hoe het wordt behandeld en hoe dagelijkse keuzes zoals de houding van de baby, het inbakeren en het dragen van de baby een gezonde ontwikkeling van de heupen kunnen bevorderen.
Wat is heupdysplasie?
Heupdysplasie, ook wel ontwikkelingsdysplasie van de heup (DDH) genoemd, is een aandoening waarbij het heupgewricht van een baby zich niet goed ontwikkelt.
De heup is een kogelgewricht:
De kop is het bovenste deel van het dijbeen (femur)
De heupkom maakt deel uit van het bekken (acetabulum)
Heupdysplasie treedt op wanneer:
De aansluiting is te ondiep
De kogel zit niet goed vast in de kom
Het gewricht zit los of is instabiel
U kunt ook de termen aangeboren heupdysplasie of ontwikkelingsgebonden heupdysplasie tegenkomen, maar ze verwijzen allemaal naar dezelfde aandoening.
Hoe vaak komt heupdysplasie bij baby’s voor?
Heupdysplasie komt relatief vaak voor:
Bij ongeveer 1 op de 1.000 baby’s wordt heupdysplasie vastgesteld
Een hoger percentage kan wijzen op tijdelijke heupinstabiliteit kort na de geboorte
De meeste gevallen worden vastgesteld vóór de leeftijd van 6 maanden tijdens routinecontroles bij baby’s
Een vroege diagnose maakt de behandeling eenvoudiger en effectiever.
Symptomen van heupdysplasie bij pasgeborenen en zuigelingen
Veel baby’s met heupdysplasie vertonen geen duidelijke symptomen; daarom is routinematige screening zo belangrijk.
Mogelijke signalen die ouders kunnen opmerken
Het ene been lijkt langer dan het andere
Oneffen plooien in de dijen of billen
Beperkte bewegingsvrijheid aan één kant
Het ene been staat meer naar buiten dan het andere
Baby kiest één kant als hij met zijn beentjes trapt
Als u een van deze symptomen opmerkt, neem dan contact op met uw arts voor een onderzoek.
Wat zijn de oorzaken van heupdysplasie?
Heupdysplasie heeft niet één enkele oorzaak. Er zijn verschillende factoren die het risico kunnen verhogen.
Veelvoorkomende risicofactoren
Eerstgeboren baby’s
Baby’s die bij de geboorte als meisje zijn aangemerkt
Stuitligging tijdens de zwangerschap
Familiegeschiedenis van heupdysplasie
Te strak inbakeren, waardoor de beentjes gestrekt en tegen elkaar worden gedrukt
Tijdens de zwangerschap zitten baby’s van nature met gebogen heupen en gespreide benen. Na de geboorte kan het langdurig dwingen van de benen in een gestrekte houding de gezonde ontwikkeling van de heupen belemmeren .
Hoe wordt heupdysplasie vastgesteld?
Zorgverleners screenen op heupdysplasie:
Bij de geboorte
Bij elk routinecontrolebezoek
Diagnostische hulpmiddelen kunnen onder meer bestaan uit
Lichamelijk onderzoek
Echografie (wordt meestal toegepast bij baby’s jonger dan 6 maanden)
Röntgenfoto’s (voor oudere baby’s en kinderen)
Behandelingsmogelijkheden voor heupdysplasie
De behandeling hangt af van de leeftijd van uw baby en de ernst van de aandoening.
Pavlik-harnas (meest gangbaar bij zuigelingen)
Bij baby’s jonger dan 6 maanden wordt vaak een Pavlik-harnas gebruikt. Deze zachte brace houdt de heupen in een gebogen, gespreide houding – ook wel de ‘kikker’- ofMhouding genoemd – om een gezonde ontwikkeling van de gewrichten te bevorderen.
Aanvullende behandelingsmogelijkheden
Fysiotherapie
Casting
Chirurgische ingreep (zeldzaam en meestal bij oudere kinderen)
De meeste baby’s die in een vroeg stadium worden behandeld, herstellen volledig zonder blijvende gevolgen.
Kunnen Babydraagzakken heupdysplasie veroorzaken?
Dit is een veelgehoorde zorg onder ouders. Baby veroorzaken geen heupdysplasie als ze op de juiste manier worden gebruikt. Sterker nog, veel orthopedisch specialisten zijn voorstander van het dragen van Baby in een draagzak, mits deze zorgt voor een gezonde heupstand.
Een draagzak die goed is voor de heupen zorgt voor:
Benen uit elkaar
Knieën hoger dan het zitvlak
Een natuurlijke kromming van de wervelkolom
Het International Hip Dysplasia Institute (IHDI) erkent rassen die aan deze criteria voldoen als heupgezond.
Hoe het dragen van baby’s een gezonde heupontwikkeling kan bevorderen
Bij correct gebruik zorgt ergonomisch dragen van baby’s voor:
Bevordert een natuurlijke heupflexie en -houding
Zorgt voor zachte bewegingen die de spieren activeren
Bevordert de doorbloeding en de ontwikkeling van de gewrichten
Voorkomt langdurige houding met gestrekte benen
Veel ergonomische draagzakken zijn bovendien ontworpen volgens principes die worden erkend door organisaties zoals de AGR (Campagne voor een Gezondere Rug), die producten beoordeelt op rugvriendelijke ondersteuning voor verzorgers, wat zowel het comfort van de ouders als de houding van de baby ten goede komt.
Inbakeren en heupdysplasie
Het inbakeren van baby’s wordt al jarenlang toegepast om baby’s te kalmeren en een betere slaap te bevorderen, maar er bestaan nog steeds zorgen over de gevolgen ervan voor de gezondheid van de heupen. Hoewel het misschien klinkt als een oud wijvenverhaal, zijn er concrete aanwijzingen dat strak inbakeren met gestrekte en tegen elkaar gedrukte benen het risico op heupdysplasie (DDH) kan vergroten.
Het probleem zit hem niet in het inbakeren zelf, maar in de manier waarop je dat doet. Wanneer de beentjes van een baby gestrekt en strak tegen elkaar worden gehouden, kan de heupkop uit de juiste positie in de heupkom raken, vooral in de eerste paar maanden wanneer de gewrichten zich nog aan het ontwikkelen zijn.
Om je baby veilig in te bakeren en zijn heupjes te beschermen:
Zorg ervoor dat er voldoende ruimte is zodat de benen op natuurlijke wijze kunnen buigen en bewegen
Kies een heupvriendelijk inbakerdoekje waarbij de beentjes in een kikker- ofM“-houding kunnen liggen
Zorg ervoor dat je de benen niet strak tegen elkaar aan wikkelt of ze met geweld naar beneden strekt
Veel kinderartsen en orthopedisch specialisten raden tegenwoordig ‘heupvriendelijke’ inbakertechnieken aan, of het gebruik van gecertificeerde inbakerdoeken die natuurlijke heupbewegingen mogelijk maken
Vooruitzichten voor baby’s met heupdysplasie
Bij vroegtijdige behandeling:
De meeste baby’s ontwikkelen een normale heupfunctie
Complicaties op de lange termijn komen zelden voor
Het risico op artritis of mobiliteitsproblemen op latere leeftijd wordt aanzienlijk verminderd
Wanneer moeten ouders contact opnemen met een zorgverlener?
Neem contact op met uw zorgverzekeraar als:
Je merkt onregelmatige beenbewegingen of plooien op
Je baby lijkt moeite te hebben met het bewegen van één been
U maakt zich zorgen over het leggen of inbakeren
Er is een familiegeschiedenis van heupdysplasie
Een gezonde heupontwikkeling ondersteunen vanaf de eerste dag
Heupdysplasie klinkt misschien beangstigend, maar het is een aandoening die goed bekend is en uitstekend te behandelen is, vooral als deze in een vroeg stadium wordt ontdekt door:
Regelmatig naar de controle gaan
Veilig inbakeren met aandacht voor de heupen
Ergonomische draagzakken op de juiste manier gebruiken
Volgens de aanwijzingen van zorgverleners
Ouders kunnen erop vertrouwen dat ze vanaf het allereerste begin bijdragen aan een gezonde ontwikkeling van de heupen.
